Sonoryzm mojego 60-lecia – wystawa prac Leszka Frey-Witkowskiego. W ramach jubileuszowej ekspozycji zaprezentowane zostaną prace z różnych okresów twórczości znanego rysownika ze Świebodzina. Obok rysunków eksponowane będą m.in. ekslibrisy, plakaty i mail-arty artysty.
Termin sonoryzm, zaczerpnięty z muzyki - oddaje charakter różnorodnej i dynamicznej twórczości artysty, nie podporządkowanej tradycyjnym regułom harmonii.
Leszek Frey-Witkowski
Leszek Frey-Witkowski urodził się w 1949 r. w Kończewie, pow. słupski, woj. koszalińskie. Zmienność losu rzucała go kolejno do Ustki, Lubuska, Ochli, Zielonej Góry, by w 1972 r. na stałe osiąść w Świebodzinie.
Przygodę ze sztuką zaczął od najmłodszych lat. Tworzywem artystycznej wypowiedzi były kredki, materiałem różne deseczki i szybki. Jego pierwszym mistrzem i wzorcem zarazem stał się w Zielonej Górze artysta plastyk Hilary Gwizdała, drugim był Marian Szpakowski, z którym zetknął się w Wojewódzkim Domu Kultury.
''Świetnie nam się milczało – rozmawiało na temat studiów rysunkowych, martwych natur. Cenił we mnie moją kontestację w psychice, reakcji, wyglądzie. Miałem przykład w M. Szpakowskim, przykład ambicji w ciągłym poszukiwaniu, odkrywaniu nowych meandrów sztuki. Zawsze twierdziłem, że eksperyment jest składową tradycji” - jak sam twórca wyznaje.
Studiował na policealnym Zaocznym Studium Bibliotekarskim w Warszawie w latach 1978-1979, następnie na Pomaturalnym Studium Pedagogicznym w Instytucie Kształcenia Nauczycieli Plastyki w Zielonej Górze w latach 1985-1987. W tym czasie posiadał już uprawnienia Ministra Kultury i Sztuki oraz uprawnienia instruktora plastyki drugiej kategorii. W latach 1989-1990 studiował na Podyplomowym Studium w Oddziale Centrum Doskonalenia Nauczycieli Plastyki w Legnicy. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał u adiunkt PWSSP we Wrocławiu mgr Ewy Granowskiej.
(...) Prace Leszka Frey-Witkowskiego znane są na wszystkich kontynentach: w Europie, Azji, Ameryce Północnej i Południowej. Uczestniczył w ponad 400 wystawach zbiorowych i miał przeszło 200 wystaw indywidualnych. Najważniejszy to: Międzynarodowy Kongres Exlibrisu w Weimarze – Burgh (1991), Międzynarodowa Wystawa Exlibrisu ''Eros” w Sint Niklaas (Belgia 1991), Międzynarodowa Wystawa Exlibrisu ''Kozackom rodu nie ma piereweodu” (Kijów 1991), ''Poolse Kunst” Center Natuurmanumenta Oisterwijk (Holandia 1991), Internationale Exlibris Congres – Sapporo (Japonia 1992), Exlibrisai Sakraline Tema: Arkikatedra Vilnians (Litwa 1992), wystawa ''Omagio a Federico Fellini, films, mostre e musiche” - Museo di Rocco Fregoso – Sant Agata Feltria (Włochy1994) . Z ośrodków polskich Leszka Frey-Witkowskiego gościły: Żary, Katowice, Radom, Rzeszów, Zielona Góra, Kraków, Grudziądz, Zamość, Warszawa, Suwałki, Szczecin, Wrocław, Łódź, Poznań, Słupsk, Bydgoszcz, Koszalin, Toruń, Legnica, Rawicz, Płock, Biała Podlaska, Świebodzin...
Andrzej Znamirowski, 1994